ม้าลายกระป๋อง

ย้อนกลับไปเมื่อสัก 5-6 ปีที่แล้ว สมัยที่ัยังเรียนมหาลัยอยู่
ทุกค่อนคืนไปทางเช้า เิหล่านิสิตสถาปัตย์ก็ยังคงนั่งทำงานกันอย่างขมักขเม้น
แม้เวลานั้นเป็นเวลาที่พระใกล้บิณฑบาตหรือไก่ใกล้ตื่น
เหล่านิสิตเผางานเหล่านั้นก็ยังคงไม่หลับไหล
มีเพียงเสียงวิทยุที่คอยกล่อมไม่ให้เหล่านิสิตต้องสู้ทั้งหลาย
ไม่พ่ายแพ้ไปกับความง่วงเหงาที่ย้ำกรายเข้ามาทุกชั่วโมงยาม

เนื่องจากตอนนั้นเพื่อนๆรวมกันไปเช่าห้องแถวอยู่
แต่ละคนก็จะมีวิทยุเป็นของตัวเอง ต่างคนก็จะฟังเพลงคนละแนว
เวลาจะเปิดเพลงทีจึงต้องวนๆกันเปิดตามใจคนละเพลง
แต่ถ้าเป็นคลื่นวิทยุนั้น ส่วนมากจะฟังด้วยกันได้ซะมาก เพราะเปิดเพลงคละๆกันไป
และแน่นอน ในช่วงปี พ.ศ.นั้น คลื่นวิทยุที่ดังๆคงไม่พ้นคลื่นเด็กแนวทุกวันนี้
104.5 แฟตเรดิโอ

เมื่อคืนวานมีจัดงานปาร์ตี้กันที่ร้านที่ผมเคยทำส่งอาหาร (จริงๆทำแค่ 2 ช่วงเอง ปีละครั้ง)
จริงๆไม่มีไรมากแค่เรียกเพื่อนพี่น้องที่เรียนที่มหาลัยที่เรียนอยู่มากินกัน
ตอนแรกก็มีแต่เด็กอนิเมชั่น เนิร์ดๆกัน
ตอนหลังมีเมเจอร์อื่นที่เป็นคนไทยมาแจมด้วย
แ่ต่นั่นไม่ใช่ประเด็น

ประเด็นคือตอนที่ผมทำมีพ่อครัวคนใหม่เข้ามาชื่อพี่เอ๋
แกก็ดูมีอายุหน่อยแล้ว แต่ดูขำๆอารมณ์ดี
มีมาวันนึงน้องที่เป็นเด็กเสิร์ฟเรียนแฟชั่น เอาพวกกงานอิลลัสมาให้พี่เอ๋ดู
ผมก็งงว่าให้ดูทำไม เลยไปคุยๆกับแกดู เลยได้รู้ว่า เมื่อก่อนแกอยู่ LA
แล้วเป็นเพื่อนกับพี่จั๊ก คนไทยที่ทำอยู่บริษัท Rhythm&Hue
แล้วแกก็ทำพวกงาน 2d ไรงี้มาก่อน
เลยถามว่า อ้าวแล้วก่อนมานี่แกทำไรมา
พี่แกบอกว่าเคยเป็นผู้จัดการหรืออะไรสักอย่างนี่ละอยู่โซนี่ มิวสิค
ผมเลยคิดว่า โห นี่ขนาดเคยทำงานมาหลายอย่างทั้งอนิเมชั่นไรเงี้ย
แต่ไหงจับพลัดจับพลูมาเป็นพ่อครัวได้วะเนี่ย

แล้วสดๆร้อนๆเมื่อคืน
เพื่อนผมบอกว่าพี่เอ๋นี่อ่ะ เมื่อก่อนเป็นดีเจอยู่แฟต
ผมเลยนึกเล่นๆ เฮ้ย ใช่น้าเอ๋ตาโต ช่วงหนังหน้าไมค์ป่าววะ
ปรากฏว่าใช่ แกเป็นดีเจมาก่อน
แถมเมื่อคืนเขามีเล่นกีต้าร์ คีย์บอร์ดกันด้วย
แกเดินๆมาจากครัวแล้วมาเล่นคีย์บอร์ดเพลง Imagine เฉยเลย
ความสามารถแพรวพราวมากๆ
เลยไปถามแกอีกทีว่า ทำไมถึงมาทำครัว ทั้งทีก่อนหน้านี้ทำไรมาตั้งหลายอย่าง
แกจิบเบียร์นิดนึงก่อนตอบว่า ชีวิตคนเราเลือกได้ พี่ชอบทำอาหาร การทำอาหารคือศิลปะอย่้างหนึ่ง
แนวมากกกกกกกกกกกก

แต่เป็นคนเจ๋งจริงๆนะ

จู่ๆก็รู้สึกตัวว่ามันดึกแล้ว
วันๆนึงผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ยิ่งช่วงนี้ใกล้ซัมเมอร์ แสงของวันจึงอยู่ได้นานขึ้น

เวลาดึกๆเป็นเวลาที่เงียบสงบ หัวจะแล่นมากก็ตอนนี้
สมัยเรียนที่ไทย ทำงานกันดึกดื่น ไม่มีทีท่าว่าจะง่วง
ถ้าไม่ใช่เพื่อนในคณะ ส่วนมากก็จะเป็นเวลาที่ชาวบ้านทั่วไปหลับกันหมดแล้ว
ด้วยเหตุนี้เอง ผมจึงชอบส่งข้อความไปหาชาวบ้านตอนดึกๆ
นัยว่าหลับแล้วใช่มั้ย แต่เรายังไม่หลับ เลยขอกวนนิดนึง

หลายครั้งที่ส่งไปหาใครคนนึงเป็นประจำดึกดื่น
บางครั้งได้ข้อความ(ว่า)ตอบกลับมา
บางครั้งก็ได้รับข้อความตอบกลับในตอนรุ่งเช้า
รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้รับและส่งข้อความ
ดีใจที่แม้ตอนดึกจะไม่เจอกัน แต่ในเช้าวันรุ่งขึ้นเราก็จะเจอกัน

แล้วเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
วันๆนึงวูบเดียวก็หมดไป
จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี
กว่าจะรู้ตัวอีกทีมันก็ดึกไปเสียแล้ว…

ดึกแล้ว – ไฮดรา –

ช่วงนี้คุยกับเพื่อนเรื่องความพอใจ
ประเด็นเริ่มจาก ต่างคนเริ่มแก่ตัวลง
แต่มองย้อนกลับไปดูชีวิต มันยังไม่ค่อยมีอะไรขึ้นมาเท่าไหร่เลย
บางคนอยากทำงานแบบตรงเวลา ตื่นเช้ามาทำงาน
แล้วตอนเย็นกลับบ้านไปทำอะไรส่วนตัว
บางคนทำงานในเวลาแล้วยังรับงานนอกไปอีกด้วย
ถ้าไม่รับงานนอก เงินจะไม่พอใช้ หรือพอใช้แต่ไม่มีเก็บ

เลยเกิดคำถามขึ้นมากันว่าความพอใจคืออะไร
ความพอใจของแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกันอยุ่แล้ว
แล้วอย่างการทำงาน กับชีวิตต่อไปข้างหน้าจะเป็นยังไง
แต่แหม่…. ไอ้เรื่องแบบนี้ก็พูดยาก ประเด็นเยอะ
ทุกวันนี้ก็ยังไม่ค่อยพอใจในตัวเองสักเท่าไหร่เลย